Taniec Chiński

Dziś chcę poruszyć temat tańca Dunhuang (敦煌舞), niezwykle ciekawego stylu w repertuarze chińskiego tańca klasycznego, o dość świeżej historii. Termin ten nie odnosi się do pojedynczego, historycznego tańca rytualnego, lecz do współczesnej artystycznej rekonstrukcji przedstawień tanecznych znalezionych w jaskiniach Mogao (znanych również jako Jaskinie Tysiąca Buddów) w pobliżu Dunhuang w prowincji Gansu. Jaskinie Mogao Jaskinie te są wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i zawierają bogatą kolekcję sztuki buddyjskiej tworzoną na przestrzeni tysiąca lat (od IV do XIV wieku) . W grotach znajdują się ogromne ilości malowideł ściennych przedstawiających Buddów, istoty niebiańskie znane jako Feitian (飞天, „Latające Apsary”), oraz różne inne postaci zarówno ludzi jak i tancerzy, muzyków i służących z niebiańskich krain buddyjskich przypowieści. Latające Feitian z jaskiń Mogao Kiedy i jak powstał taniec Dunhuang? Fundamentem tańca Dunhuang nie jest żywa, nieprzerwana tradycja widowiskow...

  Dziś bardzo ważny temat - dla każdego stylu tańca podstawy to świętość i należy je przyswoić jak najlepiej, aby na solidnej bazie budować dalej technikę. Ćwiczenie „提-沉-移” występuje często jako wstępny element treningu klasycznego tańca chińskiego — pozwala wyrobić odpowiednią kontrolę oddechu, lędźwiowego odcinka kręgosłupa oraz prawidłową pracę bioder. W ćwiczeniach które za chwilę opiszę nacisk kładziony jest na poprawność wykonania i precyzję, aby ruchy nie sprawiały później trudności podczas tańczenia oraz przede wszystkim aby wyrobił się nawyk i fundamenty do których będziemy dodawać kolejne elementy i figury. Taniec chiński opiera się na ruchach „ podnoszenia ” (提 tí ) i „ opadania/zanurzenia ” (沉 chén ) — podstawowych zasadach rytmicznych połączonych z oddechem oraz intencją i wyrazem (przejawiającym się np. we wzroku tancerza). Wszystkie elementy na początku wykonuje się w siadzie skrzyżnym na podłodze.  Czym dokładnie są te elementy?  Ti „ Podnoszenie ” (...